Shadia en André

Shadia en André
Shadia en André - Fotografie door ©Shirin Rabi

Shadia timmert aan haar CV om bij een IT-bedrijf werk te vinden.

Vier jaar geleden verhuisde Shadia vanuit Gaza naar België. Ze heeft moeite met werk vinden omdat ze de taal niet genoeg beheerst en haar bachelor in IT verouderd is. Via de Nederlandse les ontdekt ze de organisatie ‘Duo for a Job’ en leert ze de gepensioneerde André kennen. Hij ondersteunt haar als mentor bij het waarmaken van haar droom om een job als web developer te vinden in Gent.

Duo for a Job is een organisatie die werkzoekende jongeren met een migratieachtergrond linkt aan 50-plussers. Als vrijwilliger zetten ze hun professionele ervaring in om deze jongeren te begeleiden naar werk. André werd mentor bij het programma omdat hij de laatste jaren voor zijn pensioen veel plezier had beleefd aan het opleiden van jonge werkkrachten. In eerste instantie moedigt hij Shadia aan om meer zelfvertrouwen te krijgen.

“Bij de eerste ontmoeting viel me meteen op dat Shadia heel schuchter was. Ze vroeg: ‘Mag ik binnenkomen? Is het oké als ik ga zitten?’ Er was een groot gebrek aan zelfvertrouwen, wat mij verbaasde. Shadia komt helemaal alleen uit Gaza, ze liet haar man en twee kinderen daar achter, vertelt André. “Daarom heb ik haar vaak gezegd: ‘Ik denk niet dat ik in jouw situatie hetzelfde had durven doen. Er is geen enkele reden waarom je geen zelfvertrouwen zou hebben.’”
“Wat voor mij het meest waardevolle was aan de samenwerking met André, is dat hij mijn zelfvertrouwen echt heeft kunnen opkrikken. In het begin was ik ontzettend twijfelachtig, ik was bang om werk te zoeken en ik geloofde niet in mezelf omwille van de taal”, getuigt Shadia daarover.

Daarnaast gaf André haar uitleg over de arbeidsmarkt, knelpuntberoepen en hoe sollicitatiegesprekken in België verlopen. Samen stelden ze ook haar CV op. Hierdoor kreeg Shadia stap voor stap een goed beeld van wat ze graag wilde doen. “Ik slaagde in de toegangsproeven voor een opleiding in web-development bij vzw BeCode en kon van daaruit doorstromen naar een stage bij een groot IT-bedrijf in België”, vertelt ze. “Het was iets dat ik daarvoor als onmogelijk had beschouwd!”

Samen door één deur

Hoewel de mentorperiode intussen afgelopen is en Shadia haar weg stilaan gevonden heeft, zijn de twee goede vrienden geworden en kan Shadia nog steeds bij hem terecht met haar vragen. “Mede dankzij André heb ik nu een goed CV met werkervaringen in België”, gaat ze verder. “Mijn kansen op de arbeidsmarkt zijn enorm gegroeid.”

Ook André kijkt met een heel warm gevoel terug op de ervaring om Shadia te begeleiden. “Het was leuk en uitdagend”, vertelt hij. “Ze heeft me vaak op de proef gesteld: ze kwam telkens enorm goed voorbereid naar onze afspraken met allerlei vragen waar ik vaak zelf het antwoord niet op kende.”

“Het meest waardevolle aan onze samenwerking is het gevoel dat ik iets heb kunnen doen voor iemand”, glimlacht hij. “Ik vond het ook leuk om de cultuur van Shadia te leren kennen want nu let ik veel meer op wat er in Gaza gebeurt of wanneer het bijvoorbeeld Offerfeest is. Dan probeer ik haar enkele woordjes in het Arabisch te sturen, al lukt dat niet altijd goed.”
Er is één probleempje dat de twee nooit konden oplossen. “We zijn nooit samen door een deur kunnen gaan”, vertelt André lachend. “Ik ben van de oude stempel dus ik laat vrouwen doorgaans eerst door de deur passeren, maar in Shadia haar cultuur is het beleefd om oudere mensen voor te laten. Dat zorgde voor veel vertragingen aan het deurgat.”