Ali

Ali droomt van zijn eigen manege

Ali (27) komt uit Libanon en is intussen 3 jaar in België. In Libanon volgde hij een 3-jarige opleiding tot chef-kok maar door problemen in zijn geboorteland kreeg hij nooit de kans om er aan de slag te gaan en was hij genoodzaakt naar België te vluchten.

Wanneer Ali in België aankomt, wordt hij al snel van Brussel overgeplaatst naar het opvangcentrum van Kapellen. Daar moet Ali zien te overleven met de 7 euro per week die de bewoners er krijgen. “Gelukkig had ik mijn broer die de Belgische nationaliteit heeft en Erik, een vriend van hem, die me financieel konden ondersteunen in die tijd”, vertelt Ali. “Bij andere mensen in het opvangcentrum die geen connecties hadden zag ik de enorme strijd om rond te komen. Het leven in het opvangcentrum was heel hard.”

Gelukkig krijgt Ali na een tijdje een sociale woning in Willebroek toegewezen in afwachting van een antwoord op zijn verzoek tot internationale bescherming. Daar leert hij al snel Geert en Rosa kennen van de vrijwilligersorganisatie Argos. Argos zorgt voor voedselbedeling en andere ondersteuning voor vluchtelingen in Willebroek. “De mensen in België zijn eigenlijk echt goed voor mij”, vertelt Ali. “Ik heb enorm veel geluk met alle mensen die mij al geholpen hebben sinds mijn aankomst. Zowel Erik, een vriend van mijn broer, als de vrijwilligers van Argos, als Mieke, de pleegmoeder van mijn broer, zijn enorm belangrijke schakels geweest in mijn leven in België”.

In het begin klopt Ali aan bij Argos voor eten en hulp om een advocaat te vinden. Als hij echter ziet hoeveel werk de vrijwilligers hebben, biedt hij aan om mee te helpen. Sindsdien werkt Ali 4 dagen om de twee weken mee met de andere vrijwilligers. “Vandaag kwamen er zeker 80 mensen langs voor eten”, vertelt Ali. “Ik geloof erin dat wie goed doet, zelf ook het goede zal vinden. Andere mensen helpen, daar word ik gewoon happy van.”

Moeilijke bevalling

Toen Ali nog in het opvangcentrum in Kapellen verbleef, maakte hij regelmatig ommetjes in de buurt. Op één van deze wandelingen ziet Ali op een dag een paard dat op het punt staat om te bevallen. Als grote paardenliefhebber ziet Ali meteen wat er aan de hand is, dus hij loopt dichter en ziet dat de bevalling moeilijk verloopt. Instinctief neemt hij het veulentje beet en begeleidt hij de bevalling door het veulentje naar buiten te trekken. In Libanon had Ali zelf ook paarden waardoor hij precies weet wat hij moet doen. Wanneer iets later de eigenaar van het paard opdaagt en ziet dat Ali het leven van dit jonge diertje heeft gered, is hij hem zo dankbaar dat hij Ali zijn oude auto schenkt.

Het paardenhotel

Ali voelt zich best welkom in België en is dankbaar voor de vele mensen die hem met open armen ontvingen. Hij hoopt om ooit zelf een restaurant te kunnen openen in België. Daarvoor zou hij graag eerst nog een koksopleiding bij doen. “Maar mijn grootste droom is een paardenhotel”, vertelt Ali, die niet meteen op het woord ‘manege’ kan komen. Als hij genoeg heeft gespaard wil Ali opnieuw enkele paarden kopen en mensen leren paardrijden. “Ik hou enorm veel van paarden, maar je mag niet te hard van stapel lopen. Eerst papieren, dan kok worden en dan mijn manege”, lacht Ali.